Hormonen, ze zijn vreselijk lastig!

Bij dezen geef ik je een leeswaarschuwing. Jawel, je hoort het goed. Klik je nu niet dit verhaal weg, dan lees je misschien dingen die je helemaal niet over mij wilt weten. Nog steeds hier? Oke, straks niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb… 

Veel van mijn mede vrijgezellen zullen het wel herkennen; nu we in de lockdown zitten én in de 1,5 meter samenleving, is daten best lastig. Tel daarbij op dat ik ook nog eens de datingsapps heb afgezworen en niet op reis of naar een festival kan gaan. Project ‘Man ontmoeten’ is daarmee zo goed als onmogelijk geworden.

En dan kom ik uit op het volgende probleem: een honger naar lichamelijk contact. Nou, niet zo vies kijken, wedden dat jij dat ook weleens hebt? Nu moet ik eerlijk bekennen dat deze honger al een tijdje op de loer lag, want zoals gezegd had ik Tinder en Happn van m’n telefoon geflikkerd en kwam ik de afgelopen maanden in de kroeg maar bar weinig leuke mannen tegen. Er was dus maar weinig actie zullen we maar zeggen. Niet echt een kermis voor mijn hormonen.

Dan groeit de honger eerst lichtelijk. En dan nog een beetje. Nog iets. En nu ben ik weer op een nieuw punt uitgekomen. Want het vervelende met horen dat je iets niet mag, is dat je het nóg liever wilt. Zei moeders vroeger dat ik écht geen snoepje mocht, werd dat snoepje vele malen aantrekkelijker. Ik moest en zou dat snoepje pakken. Dus sneakte ik naar de kast zodra moeders ook maar heel eventjes weg was. En nu ik niet kan daten, niet op vakantie kan en de festivals niet doorgaan, verlang ik des te meer naar dat mannelijke snoepje eh… gevoel.

En dat kleurt mijn blikveld. Tijdens het hardlopen kom ik af en toe een andere hardloper tegen. Ineens fantaseer ik erover dat ik struikel en die man – natuurlijk een seksgod qua uiterlijk – me opvangt en mij over zijn schouder slingert en als een soort Tarzan naar huis brengt. Vervolgens knipper ik drie keer met mijn ogen en zie dan tot mijn grote schrik dat de hardloper in kwestie een zweterig, iel mannetje is, met te veel haar op z’n benen en te weinig haar op zijn hoofd.

Hormonen, ze zijn vreselijk lastig.

About the Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.