Geen deadline voor de liefde

Geen deadline voor de liefde

Woensdagavond, 20.00 uur. Ik speel met een bierviltje in mijn hand terwijl ik mijn date aan de andere kant van de tafel bestudeer. Vriendelijke ogen, warme glimlach en een fijne stem. Zijn lichaamstaal is duidelijk: meneer is in mij geïnteresseerd. Toch zou ik nu het liefst naar huis gaan. Ik ben namelijk niet geïnteresseerd in hem. 

Herinnering in een doosje

Herinnering in een doosje

Het liefst zou ik sommige herinneringen in een doosje willen stoppen en ze nooit meer vergeten. Ze af en toe op een stil moment tevoorschijn willen halen en ze nog eens als een soort video afspelen. Gewoon, even terugkijken hoe iemand van wie je houdt onbezorgd schaterlacht of terug naar het moment dat je voor het eerst écht verliefd was en hij of zij je zoende. Terug naar het moment dat je over het strand rende en de wind met je haar speelde en je de zon zag zakken in de zee… 

Jemig, wat is dit? Ben ik volwassen of zo?

Jemig, wat is dit? Ben ik volwassen of zo?

Met moeite hou ik het karretje recht terwijl ik de bloemige lentegeuren om mij heen opsnuif. Mijn handen glijden langs de groene bladeren en mijn ogen bekijken de papiertjes op ieder potje. Mijn hersenen maken overuren: “Deze past perfect op de kast, deze hoort in het hoekje. Oh en deze zou perfect zijn in de vensterbank!” Het is zondagmiddag en ik ben in de Intratuin of all places. 

Begin van een droom

Begin van een droom

Met een ietwat beteuterd gezicht sta ik dozen in te pakken en bureaulades uit elkaar te schroeven in mijn kamer in Amsterdam. Na ruim een jaar hier te hebben gewoond, neem ik aan het eind van deze week afscheid van mijn kamer en van mijn huisgenootjes. En dat is even slikken… 

Zeg me

In de loop der jaren heb ik heel wat gedichtjes geschreven en de meesten daarvan zijn kort. Te lezen binnen een minuut. Ik ga proberen iedere zaterdag een Maaike’s Minuutje te publiceren… Zeg me, Hoe ik moet denken Zeg me, Wie ik moet zijn Zeg me, Hoe ik al mijn dromen Werkelijkheid kan laten zijn

De keuze is reuze

De keuze is reuze

Kon ik het maar zeggen! En tegelijkertijd hoor ik het met stomme verbazing aan. Ik denk koortsachtig na in de supermarkt of het de maaltijdsalade van drie euro met sla en wat kleine stukjes kip wordt of toch de salade met pasta, sla en stukjes kip van vier euro.