Pssst… ik ben verliefd!

Pssst… ik ben verliefd!

Ineens hoor ik het mezelf tegen mijn coördinator op het werk zeggen: “Ja, alles gaat goed! Werk is leuk, zit goed in mijn vel en ik ben verliefd!” Ik schiet in de lach en krijg blosjes op mijn wangen. Misschien niet helemáál het soort gesprekken dat ik normaliter voer met mijn coördinatoren op het werk, maar afijn: het is de waarheid. En nu weten jullie het ook. Dus voor iedereen die een hekel heeft aan zoetsappig geblaat: deze blog staat er vol mee. Je bent bij dezen gewaarschuwd. 

Fuck you Valentijn!

Fuck you Valentijn!

Op zich was er niets aan de hand. De zon scheen, er stond niemand in mijn nek te hijgen bij de kaasafdeling in de supermarkt en de producten die ik nodig had, waren bijna allemaal in de bonus. Maar toen ik bij het Valentijnshoekje kwam, veranderde ik van een zoet, vrolijk mens in een zuur en chagrijnig exemplaar. 

MAAIKE IN… AMERIKA – Ja, alweer…

MAAIKE IN… AMERIKA – Ja, alweer…

Het begint misschien haast een beetje irritant te worden. Ik hoor je denken: ‘Was die meid nou alwéér in Amerika?’ Het antwoord? Ja! De laatste twee weken van 2021 bracht ik opnieuw door in het zonnige Texas. Ik hoopte te genieten van een relaxte vakantie én ook wel wat antwoorden op liefdesgebied te krijgen. Het is allebei gelukt. 

MAAIKE IN… MEXICO & DE VS – DEEL 3

MAAIKE IN… MEXICO & DE VS – DEEL 3

Deel 3… het moeilijkste verhaal om te schrijven, omdat het ook meteen het persoonlijkste verhaal is. Maar hé: beloofd is beloofd. Ik had al een tipje van de sluier opgelicht, want dit verhaal heeft alles te maken met la romance. En wie mijn blogs de laatste jaren een béétje heeft gevolgd, zijn de liefde en ik niet altijd dikke vrienden. Dus toen ik besloot een ticket te boeken om een zekere jongen in Amerika op te zoeken, zeurde er een stemmetje in mijn achterhoofd: ‘Je bent knettergek.’ 

#3: Lieke en Sita: Iets met een brakke kop en een oude liefde

#3: Lieke en Sita: Iets met een brakke kop en een oude liefde

In de vorige aflevering las je hoe Lieke dronken in de kroeg aanpapte met een hele, knappe man, maar dat het niet veel later gigantisch misging. Nu zit Lieke op een brakke zondag met Sita in een kerk voor een doop en vraagt ze zich af wat ze hier in godsnaam doen. Het duurt niet lang voordat het duidelijk wordt… Lees hier meer over Lieke en Sita. En klik hier voor deel 1 (en hier voor deel 2). 

#1: Lieke & Sita: Iets met een kleine kutkabouter

#1: Lieke & Sita: Iets met een kleine kutkabouter

Vanaf vandaag lees je iedere vrijdag een nieuwe aflevering van het vervolgverhaal ‘Lieke en Sita’. Een verhaal over twee vriendinnen in hun 20-tigerjaren. De een herstelt van een gebroken hart en zweert de mannen het liefst een tijdje af, terwijl de ander juist graag weer een man aan haar zijde heeft staan. De eerste drie afleveringen zijn nu te lezen! Lees hier meer over Lieke & Sita.

Is 2020 een verloren jaar?

Is 2020 een verloren jaar?

‘Vind je dit een verloren jaar?’ vroeg mijn huisgenootje me. Het blijft even stil terwijl ik nadenk over mijn antwoord. Zoals ieder jaar schrijf ik graag een eindejaarscolumn. Een stukje over alle bijzondere dingen die er dat jaar zijn gebeurd. Dit jaar stond natuurlijk behoorlijk in het teken van ‘de coronings’ zoals we het hier in Groningen noemen. In januari associeerde ik dat woord nog met een biertje, tegenwoordig met ziekte en ellende. 

Daten in coronatijd: een vloek of een zegen

Daten in coronatijd: een vloek of een zegen

Laatst vroeg iemand weer eens naar m’n datingleven, want ja: hoe doe je dat met het coronavirus dat op de loer ligt? Ik begon te gniffelen: ‘Het is inderdaad iets ingewikkelder geworden.’ Want spontaan iemand in de kroeg ontmoeten? Dat is er niet meer bij. Aangezien ik nu op zaterdagavond op de bank blijf zitten, swipe ik met een wijntje in mijn hand weer naar links en naar rechts op de beruchte datingapps om te kijken of er iets leuks tussen zit.