#3: Lieke en Sita: Iets met een brakke kop en een oude liefde

#3: Lieke en Sita: Iets met een brakke kop en een oude liefde

In de vorige aflevering las je hoe Lieke dronken in de kroeg aanpapte met een hele, knappe man, maar dat het niet veel later gigantisch misging. Nu zit Lieke op een brakke zondag met Sita in een kerk voor een doop en vraagt ze zich af wat ze hier in godsnaam doen. Het duurt niet lang voordat het duidelijk wordt… Lees hier meer over Lieke en Sita. En klik hier voor deel 1 (en hier voor deel 2). 

#1: Lieke & Sita: Iets met een kleine kutkabouter

#1: Lieke & Sita: Iets met een kleine kutkabouter

Vanaf vandaag lees je iedere vrijdag een nieuwe aflevering van het vervolgverhaal ‘Lieke en Sita’. Een verhaal over twee vriendinnen in hun 20-tigerjaren. De een herstelt van een gebroken hart en zweert de mannen het liefst een tijdje af, terwijl de ander juist graag weer een man aan haar zijde heeft staan. De eerste drie afleveringen zijn nu te lezen! Lees hier meer over Lieke & Sita.

Is 2020 een verloren jaar?

Is 2020 een verloren jaar?

‘Vind je dit een verloren jaar?’ vroeg mijn huisgenootje me. Het blijft even stil terwijl ik nadenk over mijn antwoord. Zoals ieder jaar schrijf ik graag een eindejaarscolumn. Een stukje over alle bijzondere dingen die er dat jaar zijn gebeurd. Dit jaar stond natuurlijk behoorlijk in het teken van ‘de coronings’ zoals we het hier in Groningen noemen. In januari associeerde ik dat woord nog met een biertje, tegenwoordig met ziekte en ellende. 

Daten in coronatijd: een vloek of een zegen

Daten in coronatijd: een vloek of een zegen

Laatst vroeg iemand weer eens naar m’n datingleven, want ja: hoe doe je dat met het coronavirus dat op de loer ligt? Ik begon te gniffelen: ‘Het is inderdaad iets ingewikkelder geworden.’ Want spontaan iemand in de kroeg ontmoeten? Dat is er niet meer bij. Aangezien ik nu op zaterdagavond op de bank blijf zitten, swipe ik met een wijntje in mijn hand weer naar links en naar rechts op de beruchte datingapps om te kijken of er iets leuks tussen zit. 

De tijd stil laten staan

De tijd stil laten staan

‘Sttt…’ fluister ik en druk zacht met mijn vinger tegen zijn lippen. Verbaasd kijkt hij mij aan. Hij wil iets zeggen, maar ik schud mijn hoofd. Ik wil niet praten. Ik wil niet dat de seconden veranderen in minuten en dan in uren. Ik wil niet dat de nu zichtbare sterren verdwijnen en plaats maken voor kwetterende vogels en zonnestralen.

Iedereen worstelt; jij, ik, de hele wereld

Iedereen worstelt; jij, ik, de hele wereld

Ik ben vast niet de enige die af en toe zegt dat het even allemaal niet zo lekker gaat. Bijna iedereen worstelt weleens in meer of mindere mate met iets. Soms zijn dat hele kleine, banale dingen. Ik noem dat luxeworstelingen, zoals: vanavond of toch morgen die dure fles wijn opentrekken? De dure Jaguar kopen of tóch de Porsche? Nieuwe tuin aanleggen of toch een serre? 

Geen deadline voor de liefde

Geen deadline voor de liefde

Woensdagavond, 20.00 uur. Ik speel met een bierviltje in mijn hand terwijl ik mijn date aan de andere kant van de tafel bestudeer. Vriendelijke ogen, warme glimlach en een fijne stem. Zijn lichaamstaal is duidelijk: meneer is in mij geïnteresseerd. Toch zou ik nu het liefst naar huis gaan. Ik ben namelijk niet geïnteresseerd in hem. 

Herinnering in een doosje

Herinnering in een doosje

Het liefst zou ik sommige herinneringen in een doosje willen stoppen en ze nooit meer vergeten. Ze af en toe op een stil moment tevoorschijn willen halen en ze nog eens als een soort video afspelen. Gewoon, even terugkijken hoe iemand van wie je houdt onbezorgd schaterlacht of terug naar het moment dat je voor het eerst écht verliefd was en hij of zij je zoende. Terug naar het moment dat je over het strand rende en de wind met je haar speelde en je de zon zag zakken in de zee…