Pssst… ik ben verliefd!

Pssst… ik ben verliefd!

Ineens hoor ik het mezelf tegen mijn coördinator op het werk zeggen: “Ja, alles gaat goed! Werk is leuk, zit goed in mijn vel en ik ben verliefd!” Ik schiet in de lach en krijg blosjes op mijn wangen. Misschien niet helemáál het soort gesprekken dat ik normaliter voer met mijn coördinatoren op het werk, maar afijn: het is de waarheid. En nu weten jullie het ook. Dus voor iedereen die een hekel heeft aan zoetsappig geblaat: deze blog staat er vol mee. Je bent bij dezen gewaarschuwd. 

Fuck you Valentijn!

Fuck you Valentijn!

Op zich was er niets aan de hand. De zon scheen, er stond niemand in mijn nek te hijgen bij de kaasafdeling in de supermarkt en de producten die ik nodig had, waren bijna allemaal in de bonus. Maar toen ik bij het Valentijnshoekje kwam, veranderde ik van een zoet, vrolijk mens in een zuur en chagrijnig exemplaar. 

MAAIKE IN… MEXICO & DE VS – DEEL 3

MAAIKE IN… MEXICO & DE VS – DEEL 3

Deel 3… het moeilijkste verhaal om te schrijven, omdat het ook meteen het persoonlijkste verhaal is. Maar hé: beloofd is beloofd. Ik had al een tipje van de sluier opgelicht, want dit verhaal heeft alles te maken met la romance. En wie mijn blogs de laatste jaren een béétje heeft gevolgd, zijn de liefde en ik niet altijd dikke vrienden. Dus toen ik besloot een ticket te boeken om een zekere jongen in Amerika op te zoeken, zeurde er een stemmetje in mijn achterhoofd: ‘Je bent knettergek.’ 

Waarom ‘Ik ben in therapie’ geen taboe hoort te zijn

Waarom ‘Ik ben in therapie’ geen taboe hoort te zijn

‘Hoi, ik ben Maaike en ik heb een paar therapiesessies gehad.’ Misschien zit je nu met gefronste wenkbrauwen naar het scherm te kijken of trek je een zorgelijke denkrimpel in je voorhoofd. Misschien schud je je hoofd en denk je moet je hier nou ook al over schrijven? Ja, zeg ik dan. Ja, want als ik íéts gemerkt heb de afgelopen maanden, is dat dit onderwerp zelfs anno 2021 nog heel diep in een taboehoekje weggestopt zit. 

Geen deadline voor de liefde

Geen deadline voor de liefde

Woensdagavond, 20.00 uur. Ik speel met een bierviltje in mijn hand terwijl ik mijn date aan de andere kant van de tafel bestudeer. Vriendelijke ogen, warme glimlach en een fijne stem. Zijn lichaamstaal is duidelijk: meneer is in mij geïnteresseerd. Toch zou ik nu het liefst naar huis gaan. Ik ben namelijk niet geïnteresseerd in hem. 

Jemig, wat is dit? Ben ik volwassen of zo?

Jemig, wat is dit? Ben ik volwassen of zo?

Met moeite hou ik het karretje recht terwijl ik de bloemige lentegeuren om mij heen opsnuif. Mijn handen glijden langs de groene bladeren en mijn ogen bekijken de papiertjes op ieder potje. Mijn hersenen maken overuren: “Deze past perfect op de kast, deze hoort in het hoekje. Oh en deze zou perfect zijn in de vensterbank!” Het is zondagmiddag en ik ben in de Intratuin of all places. 

Lief dagboek

Lief dagboek

Nog niet zo lang geleden, interviewde ik een jongen van 21 jaar oud. Na een kleine aarzeling vertelde hij dat hij zijn zus was kwijtgeraakt bij de vliegtuigramp van MH17. Toen ik dat hoorde, was ik stil. Hij raakte mij, recht in mijn hart. Tegelijkertijd was ik ook trots op deze jongen.