Een nieuw jaar, een nieuw begin

Een nieuw jaar, een nieuw begin

Een nieuw jaar voelt voor mij ergens als een nieuw begin. De tellers worden weer op nul gezet. De fouten die gemaakt zijn in het voorgaande jaar zijn weer vergeten en misschien komen dromen in de komende twaalf maanden wel uit. Zo’n einde en zo’n nieuw begin heeft dus wel iets moois, vind je ook niet? 

Herinnering in een doosje

Herinnering in een doosje

Het liefst zou ik sommige herinneringen in een doosje willen stoppen en ze nooit meer vergeten. Ze af en toe op een stil moment tevoorschijn willen halen en ze nog eens als een soort video afspelen. Gewoon, even terugkijken hoe iemand van wie je houdt onbezorgd schaterlacht of terug naar het moment dat je voor het eerst écht verliefd was en hij of zij je zoende. Terug naar het moment dat je over het strand rende en de wind met je haar speelde en je de zon zag zakken in de zee… 

Muziek verbroederd

Muziek verbroederd

De haartjes op mijn armen gaan recht overeind staan en mijn ogen vullen zich met tranen. Ik zit voor de tv en kijk naar het benefietconcert van Ariana Grande voor de slachtoffers van de aanslag in Manchester. En één van de mensen die daar op het podium staat voor ruim 50.000 mensen, is Chris Martin van Coldplay.  

De liefde haten

De liefde haten

Soms haat ik de liefde en de Nederlandse band Racoon blijkbaar ook. Zij hebben er zelfs een liedje over geschreven– Hate to love – en er zit wel een kern van waarheid in. Je houdt van je geliefde, van je kinderen, je ouders, je broers en zussen, je huisdieren of misschien zelfs van je auto. En als je iets verliest waar je van houdt, dan doet dat pijn en wil je jezelf voor een volgende keer beschermen. 

Eenzaam

Eenzaam

Vorige week was het de week tegen de eenzaamheid. In het nieuws kwamen met name ouderen ter sprake, omdat zij een kwetsbare doelgroep zijn. Vaak zijn ze weduwe en wonen ze ver bij hun kinderen en kleinkinderen vandaan. Omdat deze groep ook niet meer zoveel om handen heeft, ligt de eenzaamheid al snel op de loer.