De bewegende tas

‘Pardon, wilt u even op mijn spullen letten? Ik moet even naar het toilet.’ Ik kijk op van mijn boek en staar naar het oude vrouwtje tegenover mij. Op haar neus pronkt een klein brilletje. Ze wijst naar haar tas en ik stem toe. ‘Geen probleem!’ Ze komt overeind en wandelt voorzichtig door de treincoupé, richting de wc’s. 

Bizonder

Bizonder

Door mijn stage zit ik nu gemiddeld een stuk langer in de trein op vrijdagmiddag dan voorheen. Meestal staar ik uit het raam, lees ik een boek of luister ik naar muziek en let ik niet op andere mensen. Maar zo af en toe, word je aandacht simpelweg naar de andere kant van een treincoupé getrokken.