Lief zijn

Lief zijn

Wie mij een béétje kent, weet dat ik vorige week donderdag, vrijdag en zaterdag feest heb gevierd in Steenwijkerwold. Het jaarlijkse Dicky Woodstock popfestival is ieder jaar weer een ware aanslag op mijn dag- en nachtritme, mijn lever en mijn lijf in het algemeen. Lees: wallen tot op mijn enkels, zere kaken en buikspieren van het lachen en een schorre keel van het meebrullen met al die muziek. 

Verleidingen op de loer

Verleidingen op de loer

Aangezien ik freelance journalist ben, werk ik veelal vanuit huis. Voor VROUW.nl werk ik vaak op de redactie, maar de overige twintig uur zit ik thuis, achter mijn computer. Het klinkt ideaal, nietwaar? Niks geen gehaast om de trein te halen in de ochtend, geen files, niet nadenken over wat je aan moet trekken, want je kunt gewoon in je pyjama blijven zitten met een blotebillengezicht. Toch zitten er ook wel een aantal nadelen aan dat thuiswerken… 

De liefde haten

De liefde haten

Soms haat ik de liefde en de Nederlandse band Racoon blijkbaar ook. Zij hebben er zelfs een liedje over geschreven– Hate to love – en er zit wel een kern van waarheid in. Je houdt van je geliefde, van je kinderen, je ouders, je broers en zussen, je huisdieren of misschien zelfs van je auto. En als je iets verliest waar je van houdt, dan doet dat pijn en wil je jezelf voor een volgende keer beschermen. 

Klaagbank

Klaagbank

Ben je ooit een dag doorgekomen zonder te klagen? Als je antwoord ja is, dan krijg je van mij een staande ovatie. Soms begint bij mij het geklaag al vijf minuten nadat de wekker is afgegaan. Dat moment wanneer je de gordijnen opendoet en ziet dat het voorlopig niet meer droog wordt. Als je je haar in model wil brengen, maar één plukje irritant omhoog blijft wijzen.

Onvoorspelbaar

Onvoorspelbaar

Soms sla ik steil achterover van dingen die het nieuws halen of nog erger: het journaal. Een paar weken geleden hoorde ik op de radio een nieuwslezer praten over een wetenschappelijk onderzoek dat bewijst dat mensen meer alcohol nuttigen in de zomer.