De versierpoging op de fiets die jammerlijk mislukte…

Maaike Schaap, journalist en tekstschrijver

Je kent ze wel: mannen die zeer zelfverzekerd rondlopen in een uniform. Agenten, militairen, god zelfs de NS heeft mooie uniformen tegenwoordig. En ja, ik word daar – zoals zoveel vrouwen – altijd een beetje warm van vanbinnen en dat stijgt heel af en toe naar m’n hoofd… 

En in al mijn enthousiasme, sla ik weleens de plank mis. Dat werd een tijdje terug pijnlijk duidelijk tijdens een feestje in Wolvega.

Politieagent versieren

Met m’n fiets aan mijn arm wachtte ik op een vriendin en zag tegen het muurtje twee agenten staan. Ik liep er voorzichtig naartoe en bekeek ze eens wat beter. Dichterbij gekomen viel mijn oog op de jongste van het stel. Hij zag er wel heel leuk uit. De vriendin in kwestie was er nog niet, dus raapte ik al m’n moed bijeen om iets tegen hem te zeggen.

Compliment

“Ik eh…” begon ik. Nieuwsgierig keken ze allebei op. De oudste een jaar of veertig en de leukerd een stuk jonger met een schattig baardje en een vriendelijk gezicht. “Ik wilde even zeggen dat je er leuk uitziet… voor een agent.”

Ik grijnsde breed, maar die grijns verdween toen ik doorhad dat ik eigenlijk géén compliment gaf. Ik was blij dat het donker was, want mijn wangen werden knalrood. Gelukkig schoten de twee mannen in de lach en lachte ik ietwat nerveus met hen mee.

Leeftijd schatten

Aangemoedigd door hun gelach besloot ik verder te kletsen. Eigenlijk had ik mij nu moeten omdraaien en moeten weglopen, maar nee. Hij was echt heel schattig. “Hoe oud denk je dat hij is?” vroeg de oudste van de twee.

Hij boog zich naar zijn collega en ik hóórde hem 24 zeggen. Zonder enige twijfel riep ik daarom ook 24. Het gezicht van de jongen betrok meteen.

Bergafwaarts

Snel schoot ik omhoog. “25? 26? 27? Ook niet!? God, eh… 28 dan?” Met lichte tegenzin gaf hij toe 29 te zijn. Hoewel hij het ook als een compliment had kunnen opvatten, zag hij het duidelijk anders. Het gesprek ging alleen maar verder bergafwaarts…

Ik was dan ook blij toen mijn vriendin bij mij kwam staan we naar huis konden fietsen. Eén ding heb ik wel geleerd van het hele voorval: nooit nuchtere agenten versieren als je zelf verre van nuchter bent.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *