Volwassen zijn? Nu even niet!

Volwassen zijn? Nu even niet!

Volwassen zijn… als klein meisje droomde ik van dat moment. Het moment waarop ik mijn eigen huis zou hebben, huisdieren kon aanschaffen, zelf kon bepalen wat er op het menu zou staan die avond, tot laat opblijven… Wauw, ik kon niet wachten tot het zover was. 

Hoi drama! I love you

Hoi drama! I love you

Waarom beginnen realityprogramma’s nooit met “PAS OP! Dit programma werkt verslavend!” De afgelopen maanden ben ik namelijk behoorlijk gesteld geraakt op het ‘trash tv’ genre. Van het ene verslavende – niet per se slim makende programma – dook ik in de andere. Van The Bachelorette en de Kardashians tot aan Too Hot To Handle en The Real Housewives. 

Is dit mijn nieuwe liefde?

Is dit mijn nieuwe liefde?

De fiets en ik? We zijn alleen vrienden als het míj goed uitkomt. Meestal pak ik die prachtige stalen ros van me alleen voor uiterst nuttig gebruik (lees: naar de kroeg). Een spontaan ommetje maken? Nee, hoor. Dat kwam tot voor kort niet in mijn vocabulaire voor. 

Iedereen worstelt; jij, ik, de hele wereld

Iedereen worstelt; jij, ik, de hele wereld

Ik ben vast niet de enige die af en toe zegt dat het even allemaal niet zo lekker gaat. Bijna iedereen worstelt weleens in meer of mindere mate met iets. Soms zijn dat hele kleine, banale dingen. Ik noem dat luxeworstelingen, zoals: vanavond of toch morgen die dure fles wijn opentrekken? De dure Jaguar kopen of tóch de Porsche? Nieuwe tuin aanleggen of toch een serre? 

Ongeluksdag

Ongeluksdag

Ken je dat? Zo’n dag waarop alles wat je aanraakt niet in goud veranderd, maar in slijmerige, vieze drap? Waarin je normale ritme zó verstoord wordt en werkelijk álles lijkt te mislukken? Dat je hoofd een vergiet is en je simpelweg niets opslaat en daardoor allerlei belangrijke afspraken vergeet? Juist… zo’n dag had ik laatst. 

Maaike in Londen: vermoorde kroonprinsen, exotische dieren en talloze hotspots

Maaike in Londen: vermoorde kroonprinsen, exotische dieren en talloze hotspots

In al die jaren dat ik al op deze aardbol rondloop ben ik al in veel landen en steden geweest, maar nog nooit in het Engelse Londen. Inderdaad, die stad met de Big Ben, Westminster Abbey, Buckingham Palace en met misschien wel het beroemdste koningshuis van de wereld. Half december stapte ik op het vliegtuig om daar lekker de toerist uit te hangen en natuurlijk maakte ik weer van alles mee. 

Een nieuw jaar, een nieuw begin

Een nieuw jaar, een nieuw begin

Een nieuw jaar voelt voor mij ergens als een nieuw begin. De tellers worden weer op nul gezet. De fouten die gemaakt zijn in het voorgaande jaar zijn weer vergeten en misschien komen dromen in de komende twaalf maanden wel uit. Zo’n einde en zo’n nieuw begin heeft dus wel iets moois, vind je ook niet?