#15: Lieke en Sita: Iets met de liefde die dood- en doodeng is

De vorige keer kwam Sita de mysterieuze liftman Tim tegen op haar werk. Toen ze thuiskwam, was Mattias de hort op. Hij kwam dronken thuis en viel kwaad tegen haar uit. Ze sliep die nacht bij haar zus. Lieke krijgt veel aandacht van Marco, Mattias’ broer. Hij vindt haar leuk en laat dat duidelijk blijken. Maar durft Lieke – na alle ellende met haar ex – hem een kans te geven?  

Lees alle afleveringen hier terug!

 

Lieke glimlacht en werpt een blik op haar telefoon. Een app van Marco. Met een glimlach opent ze het berichtje.

 

“Ik heb vanavond iets saais van het werk en ik moet iemand meenemen. Geen date, maar gewoon een ‘vrouwelijke kennis’. Zin om mij te vergezellen? Eten, drank en mijn gezelschap is inbegrepen.”

 

In een spontane bui tikt Lieke een berichtje terug.

 

“Ok.”

 

Een paar uur later is ze op van de zenuwen. Waarom heeft ze ja tegen Marco gezegd? Lieke voelt de kou door haar panty trekken. Ze begraaft haar handen diep in de zakken van haar winterjas en hupt van haar ene been op haar andere. Van Marco is nog geen spoor te bekennen. Lieke hoopt maar dat haar outfit een beetje bij de gelegenheid past. Marco had haar alleen verteld dat het iets van zijn werk was, niet of er een dresscode was. Aangezien een zwarte jurk bij iedere gelegenheid past, heeft ze die maar uit de kast getrokken.

 

‘Hoi!’

 

Marco staat ineens achter haar en begroet haar met drie zoenen op haar wang. Marco steekt uitnodigend zijn arm naar haar uit. ‘Ga je mee?’

 

Lieke haakt haar arm in de zijne en volgt hem door de winkelstraat naar een hoog herenhuis. Bij de deur staat een groot welkomstbord. Ze weet dat Marco iets doet met economie en aan het bordje te zien is dit een avond voor medewerkers van het bedrijf, maar ook voor al hun klanten. Ze gaan naar binnen en trekken hun jassen uit. Marco werpt haar een bewonderende blik toe als hij haar zwarte, strakke jurkje met kanten mouwtjes ziet. Ze lopen samen naar de grote zaal en Lieke kijkt schichtig om haar heen.

 

‘Wil je beginnen met koffie of toch liever met wijn?’ vraagt Marco zachtjes in haar oor. Lieke voelt zijn warme adem op haar wang en kan een kriebel in haar buik niet onderdrukken.

 

‘Die is makkelijk. Wijn. Geef mij maar meteen die hele fles.’

 

‘Ik wist niet dat jij zo verlegen was!’

 

Lieke weet eerlijk gezegd ook niet waarom ze ineens zo verlegen is. Meestal is ze degene die schittert op bedrijfsfeestjes en niet bang is om iemand aan te spreken. Nu, met Marco naast haar, voelt het ineens anders. Marco gaat er verder niet op in en begint verhalen in haar oor te fluisteren over de andere gasten.

 

‘Zie je die man daar? Die met dat kale hoofd en die bierbuik? Dat is mijn baas. Een aardige vent, maar… je moet niet al te dichtbij hem staan.’

 

‘Want?’

 

‘Hij praat met consumptie…’

 

Lieke schiet in de lach en knikt. Marco praat op een rustige toon verder. Hij wijst een paar vrouwen aan die volgens hem coke snuiven in de wc, een oud-collega van hem is een behoorlijke blaaskaak en over het merendeel is hij vol lof. Lieke begint eindelijk te ontspannen en begint zelf praatjes aan te knopen met mensen. Marco gaat de zaal door om een paar belangrijke klanten gedag te zeggen en Lieke vermaakt zich uitstekend. Het is elf uur ’s avonds als ze de laatste overgebleven gasten zijn.

 

‘Ik had een hele leuke avond,’ zegt Lieke als ze weer bij haar fiets staat. Ze speelt met de sleutel in haar hand en Marco glimlacht.

 

‘Ik had ook een zeer leuke avond. En dat is toch voor 90% wel aan jou te danken.’

 

‘Niet 100%?’

 

‘Vooruit. Je hebt mijn geheim ontdekt. 100%.’ Marco knipoogt en grijnst breed.

 

Ze kijken elkaar een ogenblik aan. Verlegen slaat Lieke haar ogen neer en draait zich vervolgens om naar haar fiets. Ze haalt haar fiets van het slot en draait zich dan weer om naar Marco die haar doordringend aankijkt. Lieke schraapt haar keel en wijst in de richting van het fietspad.

 

‘Ik eh…’

 

Marco zet een stap dichterbij en begint zachter te praten. ‘Lieke, ik wil je niet wegjagen, maar… mag ik je een zoen geven?’

 

Lieke zoekt naar woorden, maar voor ze iets kan zeggen, heeft Marco zich naar voren gebogen en haar een zoen op haar mond gegeven. Het is een snelle kus en als Lieke met haar ogen knippert, staat Marco alweer een eindje bij haar vandaan.

 

‘Je gaf mij niet echt tijd om te antwoorden…’ Lieke probeert serieus te kijken, maar al snel breekt er een lach door op haar gezicht.

 

‘Sorry.’

 

‘Daar meen je niets van.’ Plagerig duwt ze Marco tegen zijn schouder.

 

‘Klopt. Maar Lieke, ik heb geduld. Ik zal je laten gaan. Zie ik je snel weer?’

 

‘Misschien wel, misschien niet. Ik zie je wanneer ik je zie.’ Lieke grijnst ondeugend en stapt dan op haar fiets. Ze kijkt nog een keertje achterom en Marco zwaait naar haar. Tien minuten later is ze thuis. Pas dan durft ze aan haar lippen te voelen. Marco heeft haar gekust… en het voelde zó goed. En dat vindt ze doodeng. Het is levensgevaarlijk. Wat als ze weer haar hart verliest en hij hem breekt, net zoals Erik dat deed?

 

Ze pakt haar telefoon erbij en ziet dat Marco een berichtje heeft gestuurd.

 

“Slaap zacht, mooi meisje.”

 

Glimlachend wenst ze hem welterusten terug. Dan opent ze een berichtje van Sita, eerder die avond.

 

“Schrik niet, maar ik ben even een tijdje bij mijn zus. Er is iets gebeurd tussen mij en Mattias. Leg het je later wel uit. Maak je geen zorgen! X”

About the Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.