#13: Lieke & Sita: Iets met een bezwangerde ex en gekreukte overhemden

De vorige keer ging Lieke op ‘date’ met Marco, maar schoot er als een haas vandoor. Sita is nog altijd hartstikke gelukkig in haar liefdesbubbel met Mattias, maar toch zit het haar niet helemaal lekker dat ze nog niet gepraat hebben over wat er tijdens hun eerdere relatie is gebeurd. Misschien moet ze nog een poging wagen om erover te praten? 

Lees hier alle afleveringen terug!

Voorzichtig gluurt Sita vanaf de bank naar Mattias die naar een voetbalwedstrijd zit te kijken. Ze heeft er weinig verstand van, maar het is in ieder geval iets met Spanje tegen Spanje. Een afgemaakte sudokupuzzel ligt al twintig minuten op haar schoot. Eigenlijk wil Sita al de hele dag met Mattias praten over wat er gebeurd is na hun eerdere relatie, maar iedere keer als ze erover begint, slaat Mattias dicht als een oester.

 

‘Heb je eigenlijk nog weleens contact met Samantha?’ vraagt ze daarom heel voorzichtig. Mattias kijkt heel even haar kant op en schudt zijn hoofd. ‘Weet je niets van het kindje ook?’ gaat Sita aarzelend verder.

 

‘Sita, ik wil het er niet over hebben,’ gromt Mattias. Om zijn woorden kracht bij te zetten, zet hij het geluid van de televisie harder. Sita rolt met haar ogen en slaakt een diepe zucht.

 

‘Ik wil het er wel over hebben, want anders heeft deze relatie geen goede basis om op verder te bouwen. Ik wil weten waarom je vreemdging, iemand zwanger maakte en ervandoor ging naar Mexico.’

 

‘Toe nou, Sita. Niet nu.’ Mattias slaat demonstratief zijn armen over elkaar.

 

Sita schudt geërgerd haar hoofd. ‘Goed, dan vraag ik het wel aan Samantha zelf. Ze heeft wel Facebook toch? Misschien mag ik wel af en toe oppassen op mijn stiefkind.’

 

‘Hou op, Sita.’

 

Als Mattias Sita aankijkt, voelt ze een rilling over haar lijf trekken. Zijn normaal gesproken zo vrolijke ogen staan nu donker en kwaad. Zijn stem trilt van woede. Geschrokken werpt ze haar handen omhoog.

 

‘Ik hou al op. Ik vind het alleen stom, oké? Je weet alles van mij en ik weet nog niet eens de helft van jou.’

 

‘Je weet het belangrijkste toch? Dat ik van je hou en weer hier ben bij jou?’ reageert Mattias vleiend.

 

Sita knikt en staat op. Ze heeft genoeg van dit gesprek. Mattias gaat niets loslaten. De was die ze in de wasmachine had gedaan, haalt ze eruit. Zuchtend pakt ze twee overhemden van Mattias van de stapel. Die moeten gestreken worden. Mooi niet dat zij dat gaat doen. Straks staat ze altijd boven dat stomme strijkijzer. Als ze ook maar iets geleerd heeft, is het geen kleren te kopen die snel kreuken. Gewoon strak opvouwen, dan zie je er niets van.

 

De overhemden hangt ze daarom aan hangertjes in het washok en vouwt dan de rest van de was op. Ze schenkt een glas wijn in en neemt die mee naar de slaapkamer waar ze de tv aanzet en haar laptop erbij pakt.

 

Ze is net lekker aan het internetten als Mattias de slaapkamer binnenstormt.

 

‘Waarom hangen mijn overhemden op hangertjes in het washok?’

 

Verbaasd kijkt Sita hem aan en schrikt opnieuw van zijn donkere ogen. Mattias houdt de deur stevig vast, zijn knokkels slaan wit uit. Hij kijkt steeds kwader als ze niet meteen antwoord geeft.

 

‘Die hangen daar, zodat ze niet nog erger gaan kreuken. Nu kun je ze zo strijken,’ zegt Sita zacht.

 

Mattias mompelt iets en loopt dan weg. Even later hoort Sita hem vloeken en hoort ze een hanger op de grond vallen. Hoewel ze graag bij hem wil kijken, houdt iets haar tegen. Hij doet raar, maar waarom? Alleen maar omdat ze over Samantha en zijn kindje begon? Hij moet toch ook nieuwsgierig zijn naar het kindje dat hij op de wereld heeft gezet? Maar waarom dan zo flippen om twee overhemden op een hangertje?

 

‘Sorry,’ zegt Mattias als hij even later bij haar in bed kruipt. ‘Ik reageerde overdreven. Het is fijn dat je ze even op had gehangen. Maar de volgende keer mag je ze ook strijken, hoor.’ Hij geeft haar plagerig een zoen in haar nek. Sita giechelt en schudt haar hoofd.

 

‘Ik doe van alles voor je, maar dat niet.’ Lachend geeft ze hem een duwtje. Mattias begraaft zijn gezicht in haar nek en begint haar te kietelen.

 

‘Oh jawel… als ik maar lang genoeg kietel doe je het wel!’

About the Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.